تبلیغات
عربی دبیرستان

عکس امام زاده سیدحمزه شهرستان کاشمر(باغمزار)

Картинки по запросу ‫کاشمر‬‎   

با خدا خواهی شوی نزدیک از خود دور باش

قهر کن با تیرگی آنگه رفیق نور باش

آدرس لینک عربی دبیرستان برای همه ی پایه ها و رشته ها  http://arabyc.mihanblog.com/

کانال تلگرامی ما   https://telegram.me/alipour11

   آیدی کانال     alipour11@



[ دوشنبه 23 بهمن 1391 ] [ 07:47 بعد از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]

متن وترجمه درس پنجم عربی2

اَلدَّرسُ الْخامس : اَلظَّبْـىُ و القمرُ ((آهو و ماه))

أنا صَیّادٌ . أسافِرُ إلـی الْمناطِقِ الْمختلفةِ لِصَیْدِ الْحَیَواناتِ النّادرةِ . إحْدَی هذه الرِّحْلاتِ أمْضَیْتُ أسبوعاً كاملاً فـﻰ إحْدَی الْجُزُرِ الاِسْتوائیّةِ . فَتَّشْتُ عن آثارِ ظَبْـﻰٍ ذى قرونٍ جَمیلةٍ یَسْكُنُ فـﻰهذه الْمِنطَقةِ.

من یك شكارچـﯽ هستم . براﻯ شكار حیوانات كم یاب به مناطق مختلف سفر مـﯽ كنم . در یكـﯽ از این سفرها یك هفته ﻯ كامل را دریكـﯽ از جزایر استوایـﯽ گذراندم و به دنبال نشانه هاﻯ آهویـﯽ با شاخهاﻯ زیبا گشتم كه در این منطقه سكونت دارد ( زندگـﯽ مـﯽ كند )

ساعَدَنـى فـﻰ هذا الصَّیْدِ أحَدُ ساكنـى الْجزیرةِ و هو خَبیـرٌ بِمَسالكِ غاباتِها . یكـﯽ از ساكنین جزیره كه راه جنگلهایش را به خوبـﯽ مـﯽ شناخت ، مرا در این شكار كمك كرد .

لَمّا غَرُبَت الشَّمسُ جَلَسْنا تَحتَ شجرةٍ مُشْرِفَةٍ علـی تَلٍّ رَمْلىٍّ. ظَهَرتْ أشِعَّةُ الْقَمرِ الْفِضّیَّةُ وأصْبَحَ الْمنظَرُ جَمیلاً رائعاً یَخْلِبُ الْقلوبَ . هنگام غروب خورشید ، زیر یك درخت مشرف بر تپه اﻯ شنـﯽ نشستیم . پرتوهاﻯ نقره اﻯ ماه نمایان شد و آن منظره ، زیبا ودل پسند گشته و قلب ها را شیفته ﻯ خود نمود .

حینَئِذٍ رَأیتُ ظَبْیاً یَمْشـﻰ بِهُدُوءٍ علـی الرَّمْلِ حتّی بَلَغ قِمَّةَ أحَدِ التِّلالِ فَجَلَسَ . در این هنگام آهویـﯽ را دیدم كه به آرامـﯽ رو ﻯ شن راه مـﯽ رفت تا اینكه به بالاﻯ یكـﯽ ازتپه ها رسید و نشست .

اُنْظُرْ ....اُنْظُرْ ....هذا هو الظَّبْىُ الَّذى فَتَّشْتُ عنه طولَ النَّهارِ . اُنظُرْ إلـی قُرونِهِ الْجمیلةِ الثَّمینَةِ الَّتـى ظَهَرَتْ كالْفِضَّةِ الْبَرّاقَةِ فـﻰ ضَوْءِ الْقَمرِ...... نگاه كن ... نگاه كن ... این همان آهو یـﯽ است كه تمام روز در جستجویش بودم . به شاخ ها ی زیبا و گرانبهایش نگاه كن كه مانند  نقره اﻯ براق در نور ماه نمایان شده است .

ما فَطِنَ الظَّبْىُ لِوجودنِا . فَتَوَقَّفَ فـى نُقطةٍ و هو یَرْقُبُ الْقَمر بإعجابٍ فأخْرَجْتُ سِلاحى ولكن ماقَبِلتْ یدى

آهو متوجه وجود ما نشد . پس در حالی كه با شگفتـﯽ به ماه دقت مـﯽ كرد ، در نقطه ای ایستاد . سلاحم را برداشتم ...  اما ... دستم قبول نكرد كیف تَقتُلُ ظَبْیاً یَعْشِقُ الْجَمالَ كما تَعْشِقُه أنتَ ؟!- چگونه آهویـﯽ را مـﯽ كشـﯽ كه مانند تو عاشق زیبایی است؟

لقد تَرَكَ مأمَنَهُ بین الأشْجارِ لِمُشاهدةِ الْقمرِ و مناجاتهِ ...!

او براﻯ مشاهده ﻯ ماه و مناجات با او ، پناهگاهش را در بین درختان ترك كرده

وَضَعتُ السِّلاحَ علـی الأرضِ و قُلْتُ لِرفیقى:لا... لا أقتلُ هذا الظَّبْىَ.ما هو رأیُكَ ؟!

فأجابَ : أحسنتَ . اَلْحقُّ معكَ .إنَّه حَیَوانٌ "شاعرٌ" یَعْشِقُ الْجَمالَ !

اسلحه را روﻯ زمین گذاشتم و به همراهم گفتم : نه ... این آهو را نمـﯽ كشم ... نظرت چیست؟!

پاسخ داد : آفرین ... حق با توست ... حقیقتا او حیوان با احساسـﯽ است كه زیبایـﯽ را دو ست دارد





موضوع: عربی دوم دبیرستان کلیه رشته ها،
[ چهارشنبه 14 خرداد 1393 ] [ 07:12 بعد از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]

متن و ترجمه درس ششتم عربی 2

الدرس السادس : حقوق مردم

یا عَقیلُ ! اِنْهَضْ ...لاشـﻰءَ فـﻰ الْبَیتِ.- اﻯ عقیل ! بلند شو . هیچ چیز در خانه نیست

أخوكَ خلیفةُ الْمُسلمیـنَ و رَئیسُ الْحكومةِ ! اِذْهَبْ إلَیْهِ لِتَحْصُلَ علـی شـﻰءٍ مِنَ الْمالِ!

برادرت خلیفه ﻯ مسلمانان و رییس حكومت است . نزد او برو تا كمـﯽ پول بدست آورﻯ .

نَهضَ عقیلٌ و ذهَبَ نَحْوَ دارِ الْحكومةِ.عقیل برخاست و بسوﻯ مركز حكومت رفت .

فـﻰ الطَّریقِ : در راه ..

أخى أمیـرُ الْبلادِ سأحْصُلُ علـی مالٍ و مَنْصِبٍ فَلَن أرْجِعَ إلّا بالأ كْیاسِ الْمملوءَةِ . حتماً لا شكَّ فیه!

برادرم فرمان رواﻯ كشور است ... ثروت ومقامـﯽ بدست خواهم آورد .. و باز نخواهم گشت مگر با كیسه هاﻯ پر ... حتماً ..

هیچ شكـﯽ در آن نیست !

فـﻰ دارِ الْحكومةِ در مركز حكومت ..

اَلسَّلامُ علیكَ یا أخى یا أمیـرَ الْمؤمنیـنَ ! - سلام بر تو اﻯ برادرم ! اﻯ امیر مؤمنان !

وعلیكُم السَّلامُ و رحْمةُ اللّهِ ! - وسلام و رحمت خدا برشما باد .

یا علـىّ !جِئْتُ إلیك لأتكلَّمَ حولَ مَشا‌‌‌‌‌‌‌كِلـى الْحیاةِ ! - اﻯ علـﯽ ! نزدت آمدم تا با تو در مورد مشكلات زندگـیم صحبت كنم .

یا بُنـىَّ ! یا حَسَنُ ! ألْبِسْ عَمَّكَ لِباساً . - حسن ، پسرعزیزم ! لباسـﯽ به عمویت بپوشان ..

فألْبَسَهُ الْحسنُ (ع) مِن لِباسِهِ.امام حسن ( ع ) از لباسش به او پوشانید .

حانَ وقتُ الْعَشاءِ. شب فرا رسید

لَمّا جلَسوا علـی الْمائدةِ لِیَتَناوَلوا الْعَشاءَ ، ما وَجَدَ عقیلٌ شیئاً إلا الْخُبْزَ و الْمِلْحَ ! فَتعجَّبَ كثیـراً

وقتـﯽ سر سفره نشستند تا شام بخورند ، عقیل چیزﻯ جز نان و نمك نیافت . و بسیار تعجب كرد .

یا علـىّ ! أهذه مائِدةُ أمیرِ الْبِلادِ ؟! أتُطْعِمُنا هَكَذا ؟! - اﻯ علـﯽ ! آیا این سفره ﻯ فرمان رواﻯ كشور است ؟ آیا به ما اینگونه غذا مـﯽ دهـﯽ ؟

 ألیس هذا مِن نِعَمِ اللّهِ ؟! بَلـی! ولكن ! فلِلّه الْحمدُ والشُّكْرُ !

- آیا این از نعمتهاﻯ خداوند نیست ؟ چرا ( بله ) .. ولـﯽ ..- پس حمد و سپاس مخصوص خداوند است .

یا علـىُّ ! أنا مَقروضٌ و أسْرَتـﻰ بِحاجةٍ إلـی الْمُساعَدةِ . إنَّهُم أرْسَلونـى إلیك لِكىْ أرجِعَ إلَیْهِم بالأخبارِ السّارَةِ.

كَم دَیْنُكَ ! - اﻯ علـﯽ! من بدهكارم و خانواده ام نیاز به كمك دارند. آنها مرا بسوﻯ تو فرستادند تا با خبرهاﻯ خوشحال كننده بسویشان باز گردم.- قرضت چقدر است ؟

آلافٌ مِن الدَّراهِمِ ! - هزارها درهم .

لیس‌عندى هذا الْمقدارُ، ولكن اِصْبِرْ حتّی آخُذَ راتِبــﻰ مِن بیتِ الْمالِ فأساعِدُكَ بشىءٍ منه !

- این مقدار ندارم ، اما صبر كن تا حقوقم را از بیت المال بگیرم و با كمـﯽ از آن به تو كمك كنم .

بیتُ الْمالِ فـﻰ یدِكَ و أنتَ تَتَحَدَّثُ عن راتِبِك ....! كَم هو راتِبُكَ ؟!

- بیت المال در دست توست در حالـﯽ كه تو در مورد حقوقت سخن مـﯽ گویـﯽ ؟! حقوقت چقدر است ؟

لا فرقَ بینـى و بیْنَ الآخَرینَ فـﻰ بیتِ الْمالِ ..!كأنَّك لا تَقْبَلُ لا بأسَ ! فاذْهَبْ إلـی السّوقِ ، فَا كْسِرْ أقفالَ الصَّنادیقِ !

- هیچ فرقـﯽ بین من و دیگران در بیت المال نیست . مثل اینكه تو نمـﯽ پذیرﻯ .. اشكالـﯽ ندارد .. پس به بازار برو             و قفل صندقها رابشكن !

ما فـﻰ الصَّنادیقِ ؟!أموالُ التُّجارِ ! - چه چیزﻯ در صندقهاست ؟ - پول هاﻯ بازرگانان !

یأتَأمُرُنـى أنْ أ كْسِرَ صنادیقَ قَومٍ قد تَوَكَّلوا عَلـی اللّهِ و جَعَلوا فیها أموالَهُم ؟! أتأمُرُنـى أنْ أسْرِقَ ؟!

- آیا به من فرمان مـﯽ دهـﯽ تا صندقهاﻯ افرادﻯ را بشكنم كه بر خدا توكل كرده اند و پول هایشان را در آنها نهاده اند ؟     آیا به من فرمان دزدﻯ مـﯽ دهـﯽ ؟

فكَیفَ تَأمُرُنـى أنتَ أن أفْتَحَ بیتَ الْمالِ الْمسلمیَن، و أدْفَعَ لكَ مِن أموالِهم، و قد تَوَكَّلوا علـی اللّهِ ؟!

- پس تو چگونه به من فرمان مـﯽ دهـﯽ تا بیت المال مسلمانان را بگشایم و از پولهایشان به تو بدهم ،                           درحالـﯽ كه به خدا توكل كرده اند

ألَیسَت السَّرِقَةُ مِن شخصٍ واحدٍ خیـراً مِن أنْ تَسْرِقَ مِن جَمیعِ الْمسلمیـنَ !؟ ؟ آیا دزدﻯ از یك فرد بهتر از این نیست كه از تمام مسلمانان بدزدﻯ

خَجِل عقیلٌ و نَدِمَ علـی طَلَبِهِ ...! ؟ عقیل شرمنده شد و از خواسته اش پشیمان گشت .





موضوع: عربی دوم دبیرستان کلیه رشته ها،
[ سه شنبه 13 خرداد 1393 ] [ 09:10 بعد از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]

متن و ترجمه درس هفتم عربی 2

الدرس السابع: بر ضد ظلم انقلاب كن

أیا قدسُ ، یا قلْعةَ الصّامِدینْ علـی الظُّلْمِ ثُورى ، علـی الظَّالِمیـنَ

اﻯ قـدس ، اﻯ قـلـعه ﻯ پایـداران و استواران بـر ضـد ســتـم و ســتـمگــــران انـقــــلاب كـــــن

إلـی الْفَجْرِ سیـرﻯ فَعَمَّا قریبْ مِنَ اللّهِ یأتیكِ نَصرٌ مُبیـنْ

بـسوﻯ روشــنـﯽ حركت كن ، پس به زودﻯ از جانب خدا برایت پیروزﻯ آشكارﻯ پدید مـﯽ آید

طُیورُ اَلأبابیلِ مِنْ كُلِّ صَوبْ تَصُبُّ الْحِجارَ علـی اْلغاصِبیـنْ

پـــــرنـــــدگــان ابــابــیــل از هـــر طــــرف بـــر( ســـر ) غــصـب كـنندگان سـنگ مـﯽ ریزند
فسیـرى علـی الْمَوتِ لاتَنْحَنـى فَأنْتِ الصُّمودُ الَّذى لایَلیـنْ

پـــس به سوﻯ مـرگ حـــركــت كــن و تـســلـیـم مـشوكه ( زیرا ) تو مـقاومـتـﯽ هـستـﯽ كه نرمش ندارد

غُزاةٌ لَئِنْ قَتَلوا وَرْدَنا فَلَنْ یَقْتُلوا الْحُلْمَ فـﻰ الْیاسَمیـنْ

آنها مهاجمان اشغالگرﻯ هستند كه اگر گل ( هاﻯ ) ما را بكشند، نخواهند توانست كه خواب و رؤیا را درنسل آینده از بین ببرند

طُغاةٌ ولَو كَسَروا عَظْمَنا مِن الْمَوْتِ نولَدُ فـﻰ كُلِّ حیـنْ

آنها گردنكشانـﯽ هستند كه اگرچه استخوان ما را شكستند ، هــر لـحـظـه مـا از مـــرگ مــتــولــد مـﯽ شــویــم

كأشجارِ زَیْتونِنا فـﻰ الْجلیلْ نَموتُ علـی أرْضِنا واثِقیـنْ

مـانـنـد درخـتان زیـتـونـمان در " الجــلــیــل "با اطمینان بر زمینمان ( خاك وطنمان ) مـﯽ میریم

 





موضوع: عربی دوم دبیرستان کلیه رشته ها،
[ دوشنبه 12 خرداد 1393 ] [ 08:57 بعد از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]

متن و ترجمه درس هشتم عربی 2

الدرس الثامن : الشّابُّ الْبَطَلُ   : ((مَسْرَحیّة ))

اَلشَّخْصیّاتُ : حَنْظَلَةُ، أبو عامرٍ (والِد حَنْظَلَة)، عبدُاللّهِ بْنُ أبَىٍّ ( كبیـرُ الْمُنافقیـنَ )،و جَمعٌ مِنَ الصَّحابةِ.

جوان شجاع  : نمایشنامه

شخصیتها : حنظله ، ابو عامر ( پدر حنظله ) ، عبدالله بن أبـﯽ ( سر دسته ﻯ منافقان ) و گروهـﯽ از صحابه .

اَلْمشهدُ الأوّلُ: صحنه ﻯ اول :

أبو عامر: سُلِبَتْ قُدرتُنا ...! ماذا نَفْعَلُ ؟!  یا ولَدى! إلـی مَتـی هذا الْعِنادُ ؟! لایُؤَیَّدُ كلامُ محمَّدٍ ...!

ابو عامر : قدرت از ما سلب شد . چه كنیم ؟ پسرم ! دشمنـﯽ تا كـﯽ ؟ سخن محمد (ص ) تأیید نمـﯽ شود

لا یَظْفَرُ هذا الْیتیمُ ....!لاتَتْرُكْ دینَ آبائِكَ ! حنظلة : یا أبَتِ ! ماذا تَطْلُبُ مِنّـى ؟!أتَطْلُبُ عبادةَ الأصْنامِ و السّكوتَ أمامَ ظلمِ الظّالِمیـنَ و تفاخُرَهُم علـی الْفقراءِ....... و أكْلَهُم مالَ الْحرامِ ....! لا ....لا...هذا أمرٌ لایُقْبَلُ

  این یتیم پیروز نمـﯽ گردد . دین پدرانت را رها مكن . حنظله : پدر ! از من چه مـﯽ خواهـﯽ ؟ آیا پرستش بتها و سكوت در برابر ظلم ستمگران و فخر فروشیــشـان  در برابر فـقـیران و حرام خواریشان را مـﯽ خواهـﯽ ؟ نه .. نه .. این امر قابل قبول نیست .

 ( یا : این ، امرﻯ غیر قابل قبول است . )

إنَّك لَوَلَدٌ عاقٌّ !یا والدﻯ ! لا طاعـﺔَ لِمخلوقٍ فـﻰ معصیةِ الْخالقِ!

- مسلماً تو فرزند نفرین شده ا ﻯ هستـﯽ .- پدر ! هیچ اطاعتـﯽ براﻯ آفریده ، در معصیت آفریدگار نیست

قال اللّهُ تبارَك و تَعالـی﴿ و إنْ جاهَداكَ لِتُشْرِكَ بـى مالَیسَ لكَ به علمٌ فَلا تُطِعْهُما﴾

 . خداوند كه بزرگ و بلند مرتبه است ، فرمود : « و اگر آن دو( پدر و مادر ) تلاش كنند تا در آنچه كه به آن آگاهـﯽ ندارﻯ ، به من شرك ورزﻯ ، پس  از آن دو اطاعت مكن . »

یُطْرَقُ الْبابُ .اِفْتَحِ الْبابَ یا حَنْظَلةُ ! فإنـّى علـی مَوْعِدٍ مع عبدِاللّهِ بْنِ أبَىٍّ .

در زده مـﯽ شود .- حنظله ! در را باز كن . من با عبد الله بن أبـﯽ قرار ملاقات دارم .

عبداللّه :مَرْحَباً بأبـى عامرٍ !كیف حالُك الْیومَ ؟ علیكَ آثارُ الْغَضَبِ ! لِماذا؟!

- عبد الله : ابو عامر ! خوش آمدﻯ . امروز حالت چطور است ؟ بر تو آثار خشم است ، چرا ؟

ماذا نَفْعَلُ بِهؤلاءِ الشَّبابِ؟ قد غُسِلَتْ عُقولُـهُم! أخافُ أنْ یأخُذَ محمّدٌ كلَّ ما بِأیدینا بِواسطةِ هؤلاءِ الشَّبابِ!

با این جوانان چه كنیم ؟ عقل هایشان شستشو شده ( شستشوﻯ مغزﻯ شده اند . ) مـﯽ ترسم محمد (ص) به وسیله ﻯ این جوانان ، تمام چیزهایی را كه در دست ماست ، بگیرد .

لانَسْمَحُ ... أولئكَ شِرْذِمَةٌ قَلیلونَ ..ولكن ... هؤلاءِ ....

- - اجازه نمـﯽ دهیم . آنها گروهـﯽ اندك و ناچیزند . - اما .. اینها ..

هَوِّنْ علیكَ... سَنَحتَفِظُ بِمُلْكِنا و جاهِنا .... لـى خُطَّةٌ لایُدرِكُها أحدٌ حتّی الشَّیطانُ!  ماهِىَ؟!

سخت نگیر . دارایی و جبروتمان را حفظ خواهیم كرد . من نقشه ا ﻯ دارم كه هیچ كس حتـﯽ شیطان آن را نمـﯽ فهمد .- آن چیست ؟

سَنَذْهَبُ مع محمّدٍ إلـی الْقِتالِ ... و نَتْرُ كُهُ فـﻰ الْوقتِ الْحَرِجِ....! - همراه محمد (ص) به جنگ خواهیم رفت و وقت سختـﯽ او را رها مـﯽ كنیم .

فكرةٌ رائعةٌ ... إنَّكَ أسْتاذُ الشَّیاطیـن...!نعم ... نعم... إلـی اللِّقاءِ!

-- ایده ا ﻯ عالـیست . مسلماً تو استاد شیاطینـﯽ !- بله .. بله .. به امید دیدار .

اَلْمشهدُ الثّانـى بعدَ غَزْوةِ أحُدٍ  : صحنه ﻯ دوم .. بعد از غزوه ﻯ احد

﴿إنّا لِلّهِ و إنّا إلَیْه راجعونَ ﴾ قد اُسْتُشْهِدَ عَدَدٌ من خِیَرَةِ صَحابةِ رسولِ اللّهِ.

- همانا ما از خداییم و بسوﻯ او باز مـﯽ گردیم . تعدادﯽ از بهترین یاران رسول خدا ( ص ) شهید شد ه اند .

نَعَم... و علـی رأسِهِم سیِّدُ الشُّهداءِ حَمْزَةُ...- بله .. و در رأس آنها حمزه سید الشهداء .

كُلُّ هذا هَیِّنٌ مادامَ رسولُ اللّه حیّاً. - تا زمانـﯽ كه رسول خدا (ص) زنده است ، هر كدام از اینها آسان است .

﴿ مِنَ الْمؤمنیـنَ رِجالٌ صَدَقوا ما عاهَدوا اللّهَ علَیْه فمِنهُم مَنْ قَضَی نَحْبَهُ و مِنْهُم مَنْ یَنْتَظِرُ....﴾

- « از جمله ﻯ مؤمنان كسانـﯽ هستند كه بر آنچه با خدا پیمان بستند ، راست گفتند . پس ، از میانشان افرادﻯ از دنیا رخت بركشیدند و بعضـﯽ دیگر منتظرند . »

اُنْظُرْ .....مَن هو- نگاه كن .. او كیست ؟

هو خیـرُ شَبابِ " الْمدینةِ " . أسَفاً علـی فِقْدانِهِ مِن بَیْنِ الشَّبابِ !

- او بهترین جوانان مدینه است . بر اینكه از بین جوانان او را از دست دادیم ، تـأسف مـﯽ خوریم .

هو حَنْظلةُ ! حنظلةُ ..؟! هذا غیـرُ معقولٍ ...لیلةَ أمْسِ كانت حَفْلةُ عُرْسِه!

- او حنظله است .- حنظله ؟ این عاقلانه نیست . دیشب شب عروسیش بود .

صحیحٌ ...ولكن حینما سَمِعَ نِداءَ الْمُنادﻯ یَدعو إلـی الْجِهادِ ، خَرَجَ مِن بَیْتِهِ و أسْرَعَ نَحْوَ ساحَةِ الْقِتالِ و اسْتُشهِدَ ...!- درست است ..

 اما وقتـﯽ صداﻯ منادﻯ را شنید كه به جهاد فرا مـﯽ خوانـد ، از خانه اش خارج شد و بسوﻯ میدان جنگ شتافت و شهید شد .

﴿ فَسَلامٌ علیْهِ یَومَ وُلِدَ وَ یَومَ یَموتُ و یَومَ یُبْعَثُ حَیّاً﴾

- « پس سلام بر او روزﻯ كه متولد شد و روزﻯ كه مـﯽ میرد و روزﻯ كه زنده برانگیخته مـﯽ شود . »





موضوع: عربی دوم دبیرستان کلیه رشته ها،
[ یکشنبه 11 خرداد 1393 ] [ 10:52 قبل از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]

متن وترجمه درس نهم عربی 2

الدّرس التّاسع ﴿ لَیسَ لِلإنسانِ إلّا ما سَعَی﴾ انسان چیزی ندارد مگر آنچه با سعی بدست آورده است

یَبْحَثُ النّاسُ فـﻰ مَسیـرِهِم نَحْوَ أهدافِهم عن نَماذِجَ مِثالیَّةٍ ، لِیجْعَلوهُم أسوةً لأنفُسِهِم.

.مردم در مسیرشان به طرف اهداف خود در جست و جوی الگوهای برتر هستند تا آن ها را الگویی برای خودشان قرار دهند.

حیاةُ الْعُظَماءِ مَشْعلٌ لِهدایةِ الأجْیالِ ، و مَنْ لَم یَجْعَلْها وسیلةً لِهدایتِه یَضِلَّ "هَلَكَ مَن لیس لَهُ حكیمٌ یُرْشِدُهُ!

زندگی بزرگان مشعلی برای هدایت نسل هاست و هر كس آن را وسیله ای برای هدایت خودش قرار ندهد. گمراه می شود. " كسی كه دانشمندی ندارد كه او را راهنمایی كند، هلاك می شود

ولكن كیف هؤلاء أصْبَحوا أئمَّةً لِلآخَرینَ و كیف خُلِّدَتْ أسْماؤُهُم فـﻰ التّاریخِ؟!

 ولی چگونه اینان پیشوایان دیگران شده اند و چگونه نام های آنان در تاریخ جاویدان شده است

إلَیْكَ الآنَ بعضَ الإشاراتِ إلـی میزاتِ هؤلاءِ الْعُظَماءِ:اَلاجتهادُ و الثَّباتُ

؟و اینك پاره ای اشاره ها به ویژگی های این بزرگان : تلاش و پایداری .

لَیْسَتِ الرّاحةُ إلا بَعدَ التَّعَبِ و لا تَنْزِلُ النِّعَمُ مِنَ السَّماءِ جاهِزَهً بَل هىثَمَرةُ الْكَدِّ و تَحمُّلِ الْمَشَّقةِ.

آسایش جز بعد از رنج و خستگی نیست و نعمت ها از آسمان آماده فرود نمی آیند بلكه ثمره ی رنج و تحمّل سختی هستند.

بِقَدْرِ الْكَدِّ تُكْتَسَبُ الْمَعالـى ومَن طَلَبَ الْعُلَـی سَهِرَ اللَّیالـى:

 به اندازه ی رنج بلندی ها به دست می آید. و هر كس بلندی بخواهد، شب ها بیدار می ماند.

إنَّ الطَّبیبَ الْمُسلمَ زكریّا الرّازىَّ كانَ قد بَدِأ بِدِراساتِهِ الطِّبیَّةِ فـى الأرْبَعیـنَ من عُمرِهِ، لكنّهُ وصَلَ إلـی أهدافِهِ ، لأنّهُ كان دَؤوباً فـى أعمالِهِ.

پزشك مسلمان زكریّای رازی تحصیلات پزشكی اش را در چهل سالگی شروع كرده بود ولی به اهداف خود رسید.زیرا او در كارهایش با استقامت و پركار بود.

كان میكِل أنْجِلو یقولُ : لَو عَلِمَ النّاسُ ما تَحَمَّلْتُ مِنَ الْمشا كِلِ و الْكَدْحِ فـى الْحیاةِ ، لَما تَعَجَّبوا مِن أعمالـى الفنیَّةِ .

میكل آنژ می گفت: اگر مردم آنچه را از مشكلات و زحمت در زندگی تحمّل كرده ام می دانستند؛ از كارهای هنرمندانه ام تعجّب نمی كردند.

اَلْفقر: فقر

لو نَظَرْنا إلی تاریخِ حیاةِ الْعُظَماءِ لَوَجَدْنا أنَّ هؤلاءِ تَحَمَّلوا الْمَصاعِبَ و تَجَرَّعوا آلاماً كثیـرةً فـى حیاتِهِم.

اگر به تاریخ زندگی بزرگان بنگریم در می یابیم كه اینان سختی ها را تحمّل كرده اند و دردهای بسیاری در زندگیشان تحمّل كرده اند . (نوشیده اند: سركشیده اند)

كان الْفارابـىُّ - و هو من خِیَرَةِ علماءِ عصْرِهِ - یسهَرُ اللَّیْلَ لِلمطالعةِ وما كان فـى بیتِهِ مصباحٌ ؛ فیذهَبُ إلـی خارجِ الْبیتِ لِیُطالِعَ فـى ضَوءِ قِنْدیلِ الْحُرّاسِ !

فارابی ، ‌از بهترین دانشمندان عصر خود، شب برای مطالعه بیدار می ماند و در خانه اش چراغ نبود، پس به بیرون خانه می رفت تا در نور چراغ نگهبانان مطالعه كند.

جان جاك رُوسّو كان خادماً فـى بُیوتِ الأغنیاءِ. و كان یقول دائماً : لقد تَعَلَّمْتُ أشیاءَ فـى مَدارِسَ عَدیدةٍ ، ولكنَّ المدرسةَ الَّتـى اكْتَسَبْتُ فیها أعْظَمَ الْفوائِدِ هى مدرسةُ الْبُؤسِ و الْفقرِ!

ژان ژاك روسو در خانه های ثروتمندان خدمتگزار بود و همیشه می گفت:‌در مدارس متعدّد چیزهایی یاد گرفتم ولی مدرسه ای كه بزرگ ترین چیزهای سودمند را در آن به دست آوردم؛ مدرسه ی بینوایی و فقر بود!

نعم ! هذه هى شَریعةُ الْحیاةِ : عملٌ و كَدْحٌ و نَصَبٌ و عَناءٌ، یَعقِبُها نعیمٌ و رَفاهٌ و راحةٌ و هَناءٌ!

بله ! این قانون زندگی است. كار و زحمت و فرسوده شدن و رنج كه به دنبال آن نعمت و رفاه و راحتی و گوارایی می آید.

اَلأخلاق( اخلاق)

النَّجاحُ فـﻰ الْحیاةِ یَتَرتَّبُ علـی التَّحَلّـى بالأخلاقِ الْفاضلةِ . هذا هو أمیـرُ الْمؤمنیـنَ علـىّ (ع) یقول :

موفّقیّت در زندگی مترتّب است بر آراسته شدن به اخلاق خوب. این امیر مؤمنان علی (ع) است كه می گوید:

" مَن نَصَبَ نَفْسَهُ لِلنّاسِ إماماً، فَلْیَبْدَأ بِتَعلیمِ نَفْسِهِ قبلَ تعلیمِ غیْرِه.

هر كسی خودش را پیشوای مردم قرار دهد ،پس باید پیش از آموزش دیگری خودش را آموزش دهد.

قد جاء فـى ترجَمةِ الْعالِمِ الْجلیلِ و الْفیلسوفِ الْكبیـرِ " مُلا صَدرا " أنّه ما كان یَقْبَلُ تِلمیذاً إلا بِأربعةِ شُروطٍ:

در شرح حال دانشمند باشكوه و فیلسوف بزرگ ملّا صدرا آمده است كه او شاگردی را نمی پذیرفت مگر به چهار شرط:

1-أنْ لا یَرْتَكِبَ الْمعاصىَ                    2-أنْ لا یَطْلُبَ الْعِلْمَ لِلوصولِ إلـی مَنْصِبٍ دُنْیَوىٍّ.

1-اینكه مرتكب گناهان نشود.            2- اینكه علم را برای مقام دنیایی طلب نكند. (نخواهد)

3-أنْ لا یَطْلُبَ الْمالَ إلّا بِالْكَفافِ.         4-أنْ لا یُحاكـﻰَ الآخَرینَ و یَعْتمدَ علـی نَفسِهِ.

3-اینكه مال را جز به قدر نیازنخواهد      4-اینكه از دیگران تقلید نكند و به خودش اعتماد كند.





موضوع: عربی دوم دبیرستان کلیه رشته ها،
[ شنبه 10 خرداد 1393 ] [ 09:44 بعد از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]

متن و ترجمه درس دهم عربی 2

اَلدَّرسُ الْعاشِر :  ((تَبارَك اللهُ أحسَنُ الْخالِقین))

إنَّ اللّهَ قد خَلَقَ الإنسانَ و جَعَلَ له الْجَمالَ والزّینَةَ فـﻰ الطَّبیعةِ وأمَرَهُ بِالانتِفاع مِنها .

پاك و منزّه است خداوند بهترین آفرینندگان.خداوند انسان را آفرید و برایش زیبایی و زینت در طبیعت قرار داد و به او دستور داد كه از آن بهره بگیرد.

هذه الأرضُ و ما یَخْرُجُ منها مِن النّباتاتِ و هذه الأنهارُ و ما تَحْمِلُ مِنَ المْیاهِ و هذه السَّماءُ و ما فیها مِن الكواكِبِ كُلُّها رِزْقٌ لِلْعبادِ لِیَنْتَفِعوا مِنها لِتكوینِ مُجْتَمَعٍ سعیدٍ علـی أساس الْحقِّ و الْعَدالةِ.

این زمین و آنچه از گیاهان از آن خارج می شود و این رودها و آنچه از آب ها حمل می كند و این آسمان و آنچه در آن است از سیّارات، همه ی آن ها رزقی برای بندگان است تا از آن برای پیدایش جامعه ی خوشبختی بر اساس حقّ و عدالت بهره ببرند

فَالأمّةُ الإسلامیَّةُ لَیْسَتْ محرومةً عَن الْخَیْراتِ و الطَّیِّباتِ بل مُكلَّفةٌ بِالاِنتفاعِ منها و التَّمتُّعِ بِها .

پس امّت اسلامی محروم از چیزهای خوب و پاك نیست بلكه تكلیف دارد كه از آن بهره ببرد و از آن لذّت ببرد.

قُلْ مَن حَرَّمَ زینَةَ اللّهِ الَّتـﻰ أخْرَجَ لِعبادِهِ؟! لأ نَّها تَضْمَنُ سلامةَ الأمّةِ و سَعادَتَها !

بگو چه كسی زینت خدا را كه برای بندگانش خارج ساخت حرام كرده؟! زیرا آن سلامت جامعه و خوشبختی او را تضمین می كند.

و إلَیْكَ الآنَ بعضَ هذه النِّعَمِ الَّتـى أوْدَعَها اللّهُ فـى الْعالَمِ : و اینك بعضی از این نعمت ها را كه خدا در جهان به امانت نهاده است:

﴿ إنّا زَیَّنَّا السَّماءّ الدُّنیا بِزینَةٍ الْكَوا كبِ﴾ به راستی كه ما آسمان جهان را با زینت ستارگان آراستیم.

كَأنَّ الشَّمْسَ و القمرَ و النُّجومَ مَصابیحُ السَّماءِ تُخْرِجُ العالَمَ مِن الظُّلُماتِ إلـی النّورِ و تُرشِدُ الضّالَّ إلـی سَبیلِهِ ﴿ وبِالنَّجْمِ هُم یَهتَدونَ﴾

گویا خورشید و ماه و ستارگان چراغ های آسمانند كه جهان را از تاریكی ها به سوی نور خارج می كنند و گمراه را به راهش راهنمایی می كنند. و آنان از ستاره راهنمایی می گیرند

إضافةً إلـی هذا أما رأیْتَ جَمالَ طلوعِ الشَّمسِ و غروبِها و حركاتِ الْبَدرِ بَیْنَ النُّجومِ و داخلَ الْغُیوم و خارجَها ؟أما سَجَدْتَ لِخالِق هذا الْجمالِ ؟!

علاوه بر این آیا زیبایی طلوع و غروب خورشید و حركت های ماه شب چهارده را میان ستارگان و داخل ابرها و بیرون آن ندیده ای؟آیا برای آفریدگار این زیبایی سجده نكرده ای؟!

﴿.... أنَّ اللّهَ أنْزَلَ مِن السَّماءِ ماءً فَتُصْبِحُ الأرضُ مُخْضَرَّةً﴾. كه خداوند از آسمان آبی فرو فرستاد پس زمین به كمك آن سر سبز می گردد

تَتَزَیَّنُ الأرضُ بِاللّباسِ الأخْضَرِو الْعُیونُ تَتَمَتَّعُ بِها وتَبْتَهِجُ حیـنَ تَنْظُر إلَیْها .

زمین با لباس سبز زینت می یابد و چشم ها وقتی به آن می نگرند از آن بهره مند می شوند و شاد می گردند.

لیَعلَمِ الإنسانُ أنَّ جَمیعَ الكائناتِ مُسَخَّرةٌ له و إنَّما خُلِقَتْ لِخدمتِهِ و قَضاءِ حَوائجِهِ! انسان باید بداند كه همه موجودات فرمانبردار او هستند و برای خدمت به او و برآوردن نیازهایش آفریده شده اند

﴿ وأمّا بِنِعمةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ!و اما درباره نعمت پروردگار سخن بگو.

﴿أنزَلَ لَكُم مِنَ السَّماءِ ماءً فَأنْبَتْنا بِهِ حَداِئقَ ذاتَ بَهجةٍ ﴾ از آسمان آبی را برای شما فرو فرستاد و باغ ها ی زیبایی را با آن رویاندیم.

هل تأمَّلْتُم حَولَ سَبَبِ خَلْقِ هذا الْجمالِ فـﻰ الطَّبیعةِ ؟! قالَ اللّهُ سبحانَهُ و تعالـی:

آیا پیرامون علّت آفرینشِ این زیبایی در طبیعت فكر كرده اید؟ خداوند پاك و منزّه و بلند مرتبه فرموده است:

﴿إنّا جَعَلْنا ما علی الأرضِ زینةً لَها لِنَبلُوَهُم أیُّهم أحسَنُ عملاً﴾

 همانا ما آنچه را روی زمین است زینت آن قرار دادیم تا آنان را امتحان كنیم كه كدام یك از آنان دارای عمل بهتری است؟

﴿أنبَتَتْ مِنْ كُلِّ زوج بَهیجٍ﴾از هر جفت زیبا رویانید .

لِلنباتاتِ فوائدُ كثیـرةٌ. فَبِالإضافةِ إلـی جَمالِها تُوَفِّرُ طعامَ الإنسانِ و الْحیوانِ و تُساعِدُ علـی تَنقیةِ الجوّ...!

گیاهان فایده های بسیاری دارند. علاوه بر زیبایی شان غذای انسان و حیوان را آماده می كنند و به پاكیزه كردن هوا كمك می كنند.

 لَیتَ الإنسانَ یُدرِكُ سرَّ هذا الْجمال ! لَعَلَّهُ یُسَبِّحُ خالقَهُ مَعَ جَمیعِ الكائنات:﴿ كُلٌّ قَد عَلِمَ صلاتَهُ و تَسبیحَهُ﴾ای كاش انسان راز این زیبایی را درك كند! امید است او آفریدگارش را با همه ی موجودات به پاكی یاد كند:همه، نیایش و به پاكی یاد كردنِ او را دانسته اند

و یُرَدِّدُ عَن صمیمِ قلْبِهِ:﴿ فَتَبارَكَ اللّهُ أحسنُ الْخالِقیـنَ﴾ و از صمیم قلب خود تكرار كند. پاك و منزّه است خداوند بهترین آفرینندگان.





موضوع: عربی دوم دبیرستان کلیه رشته ها،
[ جمعه 9 خرداد 1393 ] [ 03:01 بعد از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]

قواعد درس اول عربی4 انسانی

قواعد درس اول ، اقسام كلمه
كلمات در عربی به سه دسته تقسیم می شوند :

الف) اسم
ب) فعل
ج) حرف
الف) اسم، اسم آن است كه به معنایی دلالت می كند( بدون داشتن زمان) مانند : تعلیم، عالم ، معلّم

اقسام اسم :

1. مذكر یا مؤنث
2. جامد یا مشتق
3. معرفه یا نكره
4. معرب یا مبنی

5-مفرد,مثنی,جمع
برخی از نشانه های مخصوص اسم عبارتند از :
1 – مجرور بودن، بالمُعلّم ( مجرور به حرف جر) ، كتابُ العالَم ( مجرور به مضاف الیه)
2 – تنوین : معلّم ( یك اسم همزمان نمی تواند از تنوین و «ال» برخوردار باشد)
3 – اضافه ( مضاف قرار گرفتن) درس المعلّم
4 – پذیرفتن «ال» المعلّم الكتاب
5 – منادا شدن : یا تلمیذُ ، یا اللهُ
فعل : فعل آن است كه به معنایی دلالت می كند و به زمان نیاز دارد. مانند : نصَرَ ، یَفْرحُ (مضارع)، اُكتُبْ (امر حاضر)

برخی از نشانه های فعل عبارتند از :

1 – داشتن ضمیر «ت» مانند « نصَرْتَ ، نَصرْتُما ، نَصَرْتُمْ .
2 – داشتن ضمیر تاء ساكن «تْ» مانند : نَصَرتْ ، ضرَبَتْ
3 – داشتن ضمیر «ی» مانند : اُنْصُری ، تَنْصرینَ
4 – داشتن نون تأكید خفیفه (نْ) یا ثقیله ( نّ)‌: مانند : یَنْصُرَنْ ( نون تأكید خفیفه) ، یَنْصُرَنَّ : ( نون تأكید ثقیله)

حرف :‌حرف آن است كه معنی مستقلی ندارد و زمان هم ندارد مانند : فی ، ب ِ ، الی و ....
اقسام اسم از نظر تعداد

1-مفرد :اسمی که بریک فرد یایک شیء دلالت کند مانند کتابٌ وقَلمٌ

2-مثنی : اسم مفرد با افزودن الف و نون (انِ) در حالت رفع و یاء نون (یْنِ) در حالت نصب و جرّ به مثنی تبدیل می شود، مانند : جاءَ المعلمان (حالت رفع)
رَأیْتُ المعلّمَیْنِ ( حالت نصب) سلّمْتُ علی المعلّمیْن‌ِ
مفعول به و منصوب (مجرور به حرف جر( حالت جر)
3- جمع : اسم های جمع  نیز خود به سه دسته تقسیم می شوند :
الف) جمع مذكر سالم
ب) جمع مؤنث سالم
ج) جمع مكسر
جمع مذكر سالم : اسم مفرد در حالت رفع با واو و نون مفتوح (ونَ) و در حالت نصب و جربا یاء نون مفتوح (ینَ) جمع بسته می شود، مانند :
جاءَ المعلَمونَ ( فاعل و مرفوع)
رأَیْتُ المعلّمینَ ( مفعول به و منصوب)
سلّمْتُ علی المعلّمینَ ( مجرور به حرف جر)

نكته : جمع مذكر سالم مخصوص اسم های علَم ( خاص) مذكر عاقل ویا صفات آن باشد :
مانند : محمود (اسم) ، عالم (صفت) ، عالم (صفت) كه جمع آنها می شود :
محمدونَ و محمدینَ – عالمونَ و عالمینَ

ب) جمع مؤنث سالم :
این جمع با افزودن«ات» به آخر اسم مفرد ساخته می شود، مانند : المعلّمات ، اطّلاعات ، حالت رفع این اسم ها با ضمه و حالت نصب و جرشان با كسره می باشد. مانند :
جاءَت المعلّماتُ ( فاعل و مرفوع)
رأیتُ المعلّماتِ (مفعول به و منصوب با اعراب فرعی «كسره»)
سلّمتُ علی المعلّماتِ (مجرور به حرف جر با كسره)
اسم هایی جمع های مؤنث سالم  بسته می شوند که

 1- عَلَم مؤنث باشند. مانند : مریم ، فاطمة 

2- دارای تاء تأنیث باشند. مانند : معلّمة ، تلمیذة

3-مصدری باشند كه بیش از سه حرف داشته باشند. مانند ‌: الامتحان ، التوجّه

 4-اینكه مفرد آن ها اسم غیرعربی باشند مانند: تلیفون = تلیفونات ( تلفزیون = تلفزیونات (ریال = ریالات / تومان = تومانات )

جمع مكسر :

برای این جمع و ساخت آن قاعده ی خاصی وجود ندارد بلكه بر وزنهای مختلفی می‌ آید، برخی از وزن های مهم جمع مكسر عبارتند از :
انصار
!افعال
جبال
!فعال
أعزّاء
!افْعلاء
نُجَلاء كلماتی
!فعلاء مانند ابیات، اصوات، اوقات، اموات ... جمع مكسرند، به جمع مؤنث سالم زیرا اگر «ت» آنها حذف شود، كلمه بی معنی می گردد.
انواع اسم از نظر جنس‌: اسم از نظر جنس یا مؤنث است یا مذكر.

نشانه های اسم مؤنث  :

الف) تاء گرد (تأنیث) مانند : العاقلة ، المؤمنه
ب) الف مقصوره (ی – ا) مانند: بُشری ، موسی ، عصا
ج) الف ممدوده (اء) مانند : صحراء ، خضراء

اقسام اسم مؤنث :

اسم های مؤنث به دو دسته تقسیم می شوند حقیقی و مجازی و هر كدام از آنها به مؤنث لفظی و معنوی تقسیم می شوند.
1-مؤنث حقیقی : آن است كه برخی ماده انسان یا حیوان یا صفت آنها، دلالت می كند مانند : نسبت ، امّ ، دجاجة ، مؤمنة

2) مؤنث مجازی : بر غیر انسان یا حیوان ماده دلالت می كند و با آن ماننداسم مؤنث رفتار می شود ( قواعد مؤنث حقیقی برای آن بكار می رود)
مانند : دار (خانه) ، شمس ، مزرعه، ارض و ...

3) مؤنث لفظی : آن است كه برجنس مذكر دلالت می كند ولی نشانه ی مؤنث را دارد.
مانند: طلحه ،معاویه ، زكریاء

4) مؤنث معنوی:آن است كه بر جنس مؤنث دلالت می كند و با آن مانند اسم مؤنث رفتار می شود. ولی نشانه ی مؤنث ندارد، مانند :‌زینب ، مریم ، مُنی و ...
اسم هایی که مؤنث «معنوی» هستند:
1 – اسم های علَم (خاص) مؤنث: مریم ، مُنی، بتول و....
2 - اسم های مخصوص مؤنث :‌اُمّ ، بنت،اُخْت و .............
3 – اسم كشورها و شهرها :‌ایران ، عراق، مشهد، بغداد و ...
4 – اغلب رسم های اعضای زوج بدن انسان :‌عین (چشم) ، یَد (دست)، كتف (دوش با شانه) ، رجْل (پا)، اُذن (گوش) و ...
5 – برخی از كلمات سماعی‌: ارض، شمس، داد، نار ، نفس، حرب، بئر، سماء ، جهنم، اصبع و .......

موارد ی که باید فعل تأنیث استفاده شود :

1 – در موارد زیر واجب است كه فعل به صورت مؤنث همراه فاعل بیاید.
2- وقتی فاعل مؤنث حقیقی باشد و بلافاصله بعد از فعل بیاید مثل : نَجَحَتِ التّلمیذةُ
3 – وقتی فاعل ضمیری باشد كه مرجع آن اسم مؤنث حقیقی باشد .

مثل : التلمیذة نَجَحَتْ (فاعل فعل ضمیر مستتر «هی» است كه مرجع آن «الشّمس» مؤنث مجازی است)

علی پور


ادامه مطلب


موضوع: قواعد عربی چهارم دبیرستان، برچسب ها: عربی 4 مطابق باآخرین ویرایش، اقسام اسم، انواع مذکر ومونث،
[ جمعه 19 اردیبهشت 1393 ] [ 11:22 قبل از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]

قواعد درس دوم عربی 4انسانی

قواعد درس دوم : جامد و مشتق 
اسم جامد: اسمی است كه از كلمه ی دیگری ( فعل )گرفته نشده باشدودارای ریشه فعل نیست .
مانند :‌القلم ، البیت
اسم مشتق : كلمه ای است كه از كلمه ی دیگری گرفته شده باشد ودارای ریشه فعل است(به فعل منتهی می شود). مانند : مسجد(سَجَدَ) ،مفتاح (فتحَ)، المعلم(عَلمَ)، و اسم مشتق در اصطلاح آن است كه دارای معنای وصفی بوده و ریشه ی فعلی داشته باشد. مانند : عالم، علیم,اعلم,معلوم,علامه و.... 
اسم جامد  :  دو نوع است
الف)مصدری : تمام مصدرها، ثلاثی مزید و مجرد ، رباعی مجرد و مزید ، جامد مصدری اند و جامد مصدری یعنی امكان ساختن اسم مشتق از آن وجود داشته باشد. مانند :‌علم (عالم) ، اجتهاد(مجتهد) ، نصر (ناصر)
ب) غیرمصدری : جامد غیرمصدری آن است كه امكان ساختن اسم مشتق از آن وجود ندارد، مانند :البیت ، الدّار ، القَلَم . 
انواع اسم های مشتق : 
1- اسم فاعل : ناصر ، ضارب (ثلاثی مجرد) ، معلّم ، مجتهد( ثلاثی مزید)
2- اسم مفعول :منصور، مضروب (ثلاثی مجرد) ، مُرْسل ، مؤدّب ( ثلاثی مزید)
3-اسم مكان :مسْجد، مَعْبد، مشْهد
4-اسم زمان : مغْرب، موْعد، مشرق
5-صفت مشبهه :‌وزن های مختلفی دارد مانند : فَعَل (حَسَن) ، فعیل (كریم)، فَعلان (كسلان) ، فَعل (عذْب)
6- اسم مبالغه : وزن های مختلفی دارد. فعّال (جبّار) ، فعیل ( صدّیق) ، فَعِل (مظنِ)، فَعول (رؤف)
7-اسم تفضیل : در مذكر بر وزن «أفْعل» اكبر و در مؤنث بر وزن «فُعْلی» (كبری) می آید.
8-اسم آلت : برسه وزن می آید، مفْعل، مفْعلة ، مفْعال : مبْرد (سوهان) ، مكْنستة (جارو) ، مفتاح (كلید)
نكته ها 
1- هر اسم فاعل یا مفعولی كه معنای آن بر ثبوت و پایداری دلالت كند  صفت مشبهه است مانند

: «مالك یوم الدین» «المؤمِنُ طاهِرُ القلب و محمود العَمَل»
2- صفت مشبهه اگر بر رنگ و عیب دلالت كند در مذكر بر وزن «اَفْعل» و در مؤنث بر وزن «فعلاء» می آید .

مانند :رنگ ? اَحْمَر(سرخ) أبیَض – بیْضاء (سفید)
عیب ? اَعْرجْ ? عرجاء (لنگ) أَعْوج – عوجاء (كج)
3- شرط اسم تفضیل آن است كه از فعل ثلاثی مجرد معلومی باشد كه بر رنگ و عیب دلالت نكند

. مانند : اَعْلَمْ (داناتر)أَفْضَل ( فاضل تر)
وقتی كه یكی از شرایط را نداشته باشد مصدر منصوب به آن به عنوان تمییز بعد از «اشدّ» و «اكثر»و«اقلّ» و مانند آنها می آید.

اکثر اجتهاداً  یا اقلّ  و

مصدر منصوبی كه بعد از اسم های تفضیل بیاید ، معمولاً تمییز است مانند :
هُوَ اَشّدُّ اجتهاداً ؟ او مجتهدتر است
هذا اكثَر سَوادأ ؟ این سیاه تر است.
اَنْتَ اقلَّ مَرَضاً ؟ مریضی تو كمتر است.

تمرین های درس دوم

 تمرینُ اول 
1- اسم های جامد و مشتق را در عبارت زیر معین كن.
1-هواللهُ الخالق البارِیُ المصوّر لَهُ الاسماءُ الحُسْنی
 .
الله جامد غیر مصدری 
الخالق : مشتق ، اسم فاعل
الباری : مشتق ، اسم فاعل 
المصوّر : مشتق ، اسم فاعل 
الاسماء : جمع « الاسم» جامد غیر مصدری 
الحُسْنی : اسم تفضیل
2- العذابُ الآخرة أكْبَرُ لو كانوا یعلمون  

عذاب : جامد غیر مصدری
الآخرة : مشتق ، اسم فاعل 
أَكْبَر : مشتق اسم تفضیل 
3- فَویْلُ للْقاسیة قلوبهم من ذكر الله، اولئك فی ضلال مبین .
ویلٌ :جامد غیر مصدری 
القاسیه : مشتق ، اسم فاعل قلب، جامد غیرمصدری 
ذكر :جامد مصدری 
الله :‌جامد غیرمصدری 
ضلال، جامد مصدری – مبین : مشتق ، اسم فاعل
4- مصاحبة الابرار تُوجبُ الشرف و مصاحبةُ الاشرار توُجبُ التلّف
مصاحبة : جامد مصدری ، الابرار :‌جمع «البّر» صفت مشبهه ، الشرف : جامد مصدری الاشرار : صفت مشبهه ، التّلف : جامد مصدری 
‌تمرین دوم
2 –  نقش كلماتی را كه زیرشان خط كشیده شده  بنویسید. 
1 . واذْقال ابراهیمُ ربّ اجْعلْ هذا لبلداً امناً و أجنُبنی و نبّی أنْ نَعْبُدُ الاصنامُ.
ابراهیمُ : فاعل و مرفوع 
هذا : مفعول به اول و محلا منصوب
امناً : مفعول به دوم و منصوب
الاصْنام : مفعول به و منصوب
2 . الحضارة الاسلامیة لَمْ تغْرُضْ سطْرتها بقوة السلاح بلل بقوة العقیدة .
الاسلامیة : صفت و مرفوع به تبعیت 
ها : مضاف الیه و محلا مجرور
بقوّة : جار و مجرور
العقیدة : مضاف الیه و مجرور
3 . ونْشتكی دهْرنا و الذنب لیس له / و الدّهر مذ كان مظلوم و متّهمُ 
دهْر :‌مفعول به و منصوب 
نا :‌مضاف الیه و مجرور محلاً 
الذّنْبُ : مبتدا و مرفوع
الدّهر :‌ مبتدا و مرفوع
متهّم : معطوف به مظلوم و مرفوع به تبعیت .

تمرین سوم
3 – از كلمات زیر اسم فاعل، اسم مفعول و اسم تفضیل ساز : 
أنتَصَر،اجْتَمَعَ،صدَّق ، صبر- ،  اصلح ، رضی –  
اسم فاعل:  مُنْتَصرٌ –  مجْتمعٌ – مُصدّقٌ  –   صابرٌ –   مُصْلِحٌ –   راضیٌ 
اسم مفعول:  مُنْتصَرُ – مُجْتَمعٌ  –  مُصدّقٌ – مصْبورٌ – مُصلَحٌ –           مَرْضیّ 
اسم تفضیل : اَكْثرٌ انتصاراً – اكثرٌ اجتماعاً – اشدٌّتصدیقا – أصْبر- اكْثَرُ اصلاحاً- ارْضی

تمرین چهارم
4 – للاعراب والتحلیل الصرفی  :  (برای تجزیه و تركیب :طبق قواعدی كه تاكنون خوانده ایم) 
فی ازْیاد العلْم ارغام العدی / و جمال العلم اصلاح العمل 
كلمة                           التحلیل الصّرفی                                الاعراب 
فی ازدیاد حرف – عامل جر، مبنی علی السكون //نقش ندارد
اسم مفرد – مذر – معرّف بالاضافة – معرب – جامد – مصدری – منصرف – صحیح الاخر//نقش
مجرور به حرف جر«فی ازدیاد» 
ال حرف تعریف – غیرعامل – مبنی علی السكون // ندارد 
علم اسم- مفرد- مذكر- معرب بال - معرب – جامد مصدری – منصرف صحیح الاخر // مضاف الیه و مجرور 
ارغام اسم – مفرد – مذكر – جامد مصدری – معرف بالاضافة – معرب – منصرف – صحیح الاخر// مبتدا مؤخر و مرفوع 
ال حرف تعریف – غیرعامل – مبنی علی السكون // ندارد
عدی اسم- جمع مكسر (مفرده «عدو» و «هم مذكر» مشتق و صفة مشبهة – معرب – معرف بال – منصرف – مقصور// مضاف الیه و مجرورتقدیرا
و حرف عطف – غیرعامل – مبنی علی الفتح // ندارد
جمال اسم – مفرد- مذكر – جامد مصدری – معرف بالاضافة – معرب – منصرف – صحیح الاخر //مبتدا و مرفوع و الجملة اسمیة 
ال حرف تعریف – غیرعامل – مبنی علی السكون // ندارد
علم اسم- مفرد- مذكر- معرب بال - معرب – جامد مصدری – منصرف صحیح الاخر // مضاف الیه و مجرور 
اصلاح اسم – مفرد – مذكر – جامد مصدری – معرف بالاضافة – معرب – منصرف – صحیح الاخر //خبر و مرفوع 
ال حرف تعریف – غیرعامل – مبنی علی السكون // ندارد
عمل اسم – مفرد – مذكر – جامد مصدری – معرف بالاضافة - معرب – منصرف – صحیح الاخر// مضاف الیه و مجرور

تمرین پنجم
5 - اشتباهات  عبارات زیررا با بیان علت اصلاح كنید: 
1 – یَبْغُضُ الناسُ الكاذبونَ و الكا ذباتَ
.
یَبْغضُ : چون باید متعدی باشد. الكاذبینَ :‌زیرا مفعول به و منصوب با «یاء» است. 
الكاذباتِ : زیرا معطوف به مفعول به و منصوب با اعراب فرعی است.
2 – اشتعل النّارُ فاسرع رجالَ اطفاء الحریق لإطفائه .
اشْتَعَلَت ْ : زیرا «النّار» مؤنث است، رجالٌ : چون فاعل است باید مرفوع باشد. الحریقِ : اسم معرفه به «ال» تنوین نمی پذیرد. لاطفائها : چون مرجع ضمیر «النّارُ» مؤنث است.
3 – مشاورة العُقلاءِ یزیدُ قدرةُ الانسان.
تزیدُ : چون فاعل جمله (هی مستتر) مؤنث است. 
قُدْرة : چون مفعول به است باید منصوب باشد.



ادامه مطلب


موضوع: قواعد عربی چهارم دبیرستان،
[ پنجشنبه 18 اردیبهشت 1393 ] [ 08:02 بعد از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]

قواعد درس سوم عربی 4انسانی

قواعد درس 3، معرفه و نكره

اسم معرفه ( اسم شناخته شده) است یا نكره (اسم شناخته نشده)
اسم های معرفه به شش دسته تقسیم می شوند:

1. العِلم :به اسمی که برفردیاشیءویا مکان خاصی دلالت کند اسم علم(خاص)گویند
2. الاشارة : کلماتی که برای اشره کردن بکار می روند مانند هذا هذه ذلک وتلک و..اسم اشاره گویند
3. الضمیر:کلماتی که به جای اسم قرار می گیرندوازتکرارآن جلوگیری می کنند مانند هو هما هم و...
4. الموصول:به کلماتی مانند الّذی الّتی الّذین اللاتی و...اسم موصول گویند
5. المعرّف بأل: هرکلمه واسم که (ال)بگیرد معرفه بِال می گویند مانند الرجل    الکتاب و الـ...
6.
المعرّف بالاضافة ( مضاف):اسم نکره ای که به یک اسم معرفه اضافه شودوبوسیله آن معرفه گردد معرفه به اضافه گویند

مانند:کتاب المعلم             باب المدرسه 

نكته ها :

1 – اسم علَم انواعی دارد كه یكی از آنها «كُنیه» است و كنیه آن است كه همراه «أب» یا «أم» باشد. مانند : ابوالحسن (پدرنیكی) امّ البنین (مادر بچه ها) ، یكی دیگر از انواع اسم عَلَم «لقب» می باشد كه از آن مدح (تعریف) یا ذم (سرزنش) ادراك می شود،مانند : زین العابدین (مدح : زینت عبادت كنندگان) ، حمّالة الحَطَب (ذمّ : حمل كننده ی هیزم ، لقب همسر ابوجهل است)
2 – همچنین است ، اسم علم به «مفرد» و «مركب» تقسیم می شود كه مركب اضافی ( مضاف و مضاف الیه) شایع تر ا ست، مانند :‌سعید، احمد (مفرد) عبدالله ، عبدالشّمس (مركب اضافی)
3 – برای اشاره به «جمع غیرعاقل» از «هذه» یا «تلك» استفاده می كنیم، مانند هذه اشجارٌ ، تلك بُیُوتٌ.
4 – اسم موصول نیاز به «جمله ی جدید» دارد تا معنایش با آن كامل شود و در آن جمله «جمله ی صله» می نامیم، مانند:كَتَبْتُ وظائفی الّتی أمَرَتْنی المعلمة بها :
اسم موصول / جمله صله
5 – واجب است كه در جمله ی صله ضمیری وجود داشته باشد كه آن ضمیر از نظر جنس و عدد مطابق با موصول باشد. این ضمیر «عائد صله» بازگشت كننده به موصول) نامیده می شود و این ضمیر یا ذكر می شود یا محذوف است مانند :
هو الذی أرْسل رسُولَه بالهُدی : ضمیر (به) عائد صله است كه از نظر جنس و عدد مطابق با موصول است.
اسم های علم (خاص) حتی اگر تنوین بگیرند معرفه هستند، مثل : حمیدٌ – سعیدٌ و ..


ادامه مطلب


موضوع: قواعد عربی چهارم دبیرستان، برچسب ها: عربی چهارم متن وترجمه، اقسام معرفه،
[ چهارشنبه 17 اردیبهشت 1393 ] [ 11:21 قبل از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]

قواعد درس چهارم عربی 4انسانی

کلمات معرب و مبنی :

كلمه از نظر تغییر حركت حرف آخرش بر دو قسم است : معرب و مبنی
معرب : معرب كلمه ای است كه حركت حرف آخر آن با توجه به موقعیت ونقش آن در جمله تغییر می كند مانند : المعلم درجمله های زیر
جاءَ المعلّمُ ، (فاعل ومرفوع)
رأَیْتُ المعلّم َ، (مفعول به و منصوب )
سَلّمْتُ علی المعلّمِ، (مجرور به حرف جر
)
مبنی : مبنی كلمه ای است كه حركت حرف آخر آن همواره ثابت وبدون تغییر است وبا تغییرو موقعیت  آن  در جمله تغییر نكند وهمواره  ثابت است. مانند: هذا درجمله های زیر
هذا كتابٌ ، ( مبتدا و محلا مرفوع)
اِشْتریْتُ هذ الكتابَ ،( مفعول به و محلاً منصوب)
وضعَتُ لهذا الكتاب اسماً (مجرور به حرف جر محلاً)

انواع اعراب و بناء :

انواع اعراب عبارتند از : رفع ، نصب، جرّ و جزم
انواع حركات بناء عبارتند از : ضمه، فتحه، كسره، سكون

كلمات معرب و مبنی :

1) تمام اسم ها معرب هستندبه جز تعدادی از آن ها، که ذکر می کنیم : ضمایر، اسماء، اشاره (جر مثنی ها) ، موصولات ( جز مثنی ها) ، شرط (جز «ای») اسم، استفهام ، اعداد مركب از 11 تا 19
2) در میان فعل ها، فعل مضارع و معرب است ( جز حالتی كه دارای نون تأكید و نون مؤنث (صیغه 6 و 12 باشد) . مانند یَكْتُبّنَّ. (مبنی است چون نون تأكید دارد) ، یَكْتُبنَ (مبنی است چون نون مؤنث است) تكْتُبْنَ (مبنی است چون نون مؤنث دارد)

اسم های مقصور و منقوص و ممدود و صحیح الاَخر:

 1 اسم مقصور :‌اسمی که آخرش به «الف» ختم می شود .
مانند : فَتی ، عصا، لیلی و در آخر این اسم ها هیچ یك از حركات اعراب ظاهر نمی شود، اسم مقصور در هر سه حالت رفع، نصب، جر اعرابش تقدیری است مانند :
الفتی درجمله های زیر
جاءَ الفتی (فاعل و تقدیراً مرفوع)
رأیتُ الفتی ( مفعول به و تقدیراً منصوب)
سلّمْتُ علی الفتی . تقدیراً مجرور به حرف جرّ
2-اسم منقوص : اسمی است كه به یاء ما قبل «مكسور» ختم می شود مانند : قاضی ، راضی، ساعی، و در آخر این اسم ها حركات در ضمه و كسره ظاهر نمی شوند اما حركت«فتحه» ظاهر می شود. یعنی : اعراب اسم منقوص در حالت های رفع و جر «تقدیری» و در حالت نصب« ظاهری» است، مثل : القاضی درجمله های زیر
جاءَ القاضی .( فاعل و تقدیراً مرفوع)
رأیتُ الفتی ( مفعول به تقدیراً منصوب)
سلّمْتُ علی الفتی ( تقدیراً مجرور به حرف جرّ)
3
اسم ممدود : اسمی است كه آخر آن به الف و همزه (اء) ختم می شود.
مانند : حمْراء، صحرا، هواء و ... اعراب اسم های ممدود با حركات ظاهری است مانند:
حمراء درجمله های زیر

 هذه سلُّة حمْراء( لغت مجرور به اعراب فرعی فتحه)
هذه سُلّة حمراء ( لغت و مرفوع ظاهراً)
اشْتَریْتُ محْفَظَةِ حمراءَ ( لغت و منصوب ظاهراً)
4
صحیح الآخر :اگر اسمی منقوص ، مقصور و ممدود نباشد صحیح الآخر است.

و تمام حركات فتحه و ضمه و كسره را می پذیرد. این علامت ها (فتحه، كسره، ضمه) در علامات اصلی اعراب می باشند. مانند : الكتاب ، القَلم ، كلمات دیگری كه نشان هایی به جز ضمه ، فتحه و كسره می گیرند ، علامات فرعی اعراب نامیده می شوند. مانند :
1- اسم مثنی : در حالت رفع با ((ین)) «الف» در حالت نصب و جر با((ین)) «یاء» می آید، مانند :
جاءَ المعلمانِ ( فاعل و مرفوع با اعراب فرعی «الف»)
رأیْتُ المعلّمینِ ( مفعول به و منصوب) با اعراب فرعی«یاء»
سلّمْتُ علی المعلّمینِ . (مجرور به حرف جر) با اعراب فرعی «یاء»
2 جمع مذكر سالم : در حالت رفع با((ون)) «واو» و در حالت نصب و جر با((ین))«یاء» می آید مانند :
جاءَ المعلّمون / رأیتُ المعلمین / سلّمْتُ علی المعلّمین
3
جمع مؤنث سالم : فقط درحالت نصب است که اعراب فرعی «كسره» می گیرد مانند :
رأیتُ المعلماتِ الفاضلاتِ . مفعول به و منصوب با اعراب فرعی كسره
4
اسماء خمسه ((أب؛أخ,ذو ,فم وحم)): اسماء خمسه در حالت رفع با «واو» و در حالت نصب با «الف» و در حالت جر با «یاء» می آیند به شرط مضاف شدن (غیر یاء ضمیر متکلّم) مثال
جاءَ ابوک. (فاعل و مرفوع با اعراب فرعی «واو»)
رأیتُ اباک ( مفعول به و منصوب ) با اعراب فرعی «الف»)
سلّمْتُ علی ابیک (مجرور به حرف جر با اعراب فرعی «یاء)
5- اسم های غیرمنصرف : در حالت جر به جای كسره «فتحه» می گیرند، مانند : السلامَ علی فاطمهَ وأبیها . (مجرور با اعراب فرعی ) فتحه به جای كسره
6
فعل مضارع : اعراب فرعی در فعل مضارع هنگامی که بدون حروف ناصبه وجازمه باشند درصیغه های دارای نون غیر6و12 مرفوع به ثبوت نون (ن) اعراب است وحالات نصب وجزم آن به حذف نون است. مثل :
یكْتُبانِ ، یكتُبُونَ ، تكتُبین . فعل مضارع در حالت «نصب» و یا «جزم» با حذف نون اعراب می آید، مانند : لَنْ یَكْتُبا ، لَمْ یَكْتبوا

برای ترجمه درس روی ادامه مطلب کلیک کنید


ادامه مطلب


موضوع: قواعد عربی چهارم دبیرستان، برچسب ها: معرب ومبنی وانواع اعراب وبناء،
[ سه شنبه 16 اردیبهشت 1393 ] [ 06:20 بعد از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]

قواعد درس پنجم عربی 4 انسانی

        قواعد درس پنجم :انواع فعل مضارع

   فعل مضارع جزء کلمات معرب است مگر در دو حالت :

 

1 وقتی كه با نون مؤنث بیاید ، یعنی ( صیغه 6و12)
2
وقتی كه با نون تأكید «ن - «نّ» بیاید)

 و اعراب فعل مضارع سه قسم است:
1) رفع (مرفوع)       2) نصب(منصوب)      3) جزم(مجزوم)
1)مضارع مرفوع( رفع مضارع ):

فعل مضارع مرفوع است زمانی كه  به تنهایی باشد و با حروف ناصبه ( أنْ ، لَنْ ، كی ، اذَن، حتّی ، لام تعلیل و ...) و حروف جازمه (لام امر، لای نهی ، لَمْ ، لمّا) و ادوات شرط ( إنْ ، ما ، مَنْ، متَی و ...) همراه نباشد.

مثل : یكتُب (مرفوع با ضمه) ، یَدْرُسانِ ( مرفوع با ثبات نون اعراب) ، تَعْلمینَ (مرفوع با ثبوت نون اعراب) ، یذهبونَ (مرفوع با ثبوت نون اعراب)
2)مضارع منصوب (نصب مضارع):

فعل مضارع وقتی که قبل از آن یکی ازحروف  ناصبه بیاید منصوب می شودکه در 5صیغه فعل مضارع با (فتحه )منصوب میشود و در  (مثنی ها ، جمع مذكر غایب و مخاطب ، مفرد مؤنث ، یعنی صیغه های 2و3و5 و 8و 9 و 10 و 11)با حذف نون اعراب ، منصوب می شود ، اگر یكی از حروف ناصبه قبل از آن بیاید ، مثال : أن : أُحُبُّ أنْ ادْرُسَ (منصوب با فتحه)
لَنْ : لن تبْلُغُوا المجد الاّ بالتّعبِ( منصوب با حذف نون اعراب)
كی : اجْتهدی أیّتها الطالبةُ كی تبْلُغی هدَفكَ . (منصوب با حذف نون اعراب)
لام التعلیل : احترمُ والدیّ لأنال رضا الله . (منصوب با فتحه)
حتی : سأصْعَدُ الجبلُ حتّی ابْلُغَ القّمةُ . (منصوب با فتحه)
3)مضارع مجزوم (جزم مضارع) :

 فعل مضارع زمانی مجزوم می شود  كه یكی از حروف جازمه بر سر آن بیابد و حروف جاز مه بر دو قسم اند، یك قسم فقط یك فعل را مجزوم می کنند. و عبارتند از : لمْ و لمّا ، لام امر، لای نهی
و دیگر ادوات شرط   هستندکه دو فعل را جزم می دهند كه فعل اول «فعل شرط» و فعل دوم «جواب شرط» نامیده می شود و این ادوات شرط جازمه عبارتند از : «انْ ، مَنْ ، ما، متی ، مَهْما ، اینمار....
توجه : «انْ» حرف شرط است ولی بقیه اسم شرط هستند و در جمله نقش می پذیرند.

 

نكته :فعل مضارع همچنین بعد از افعال طلب مانند امر و نهی نیز مجزوم می شود،‌

 


ادامه مطلب


موضوع: قواعد عربی چهارم دبیرستان، برچسب ها: متن درس وترجمه درس 5 عربی چهارم، اقسام فعل مضارع،
[ سه شنبه 16 اردیبهشت 1393 ] [ 11:19 قبل از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]

قواعد درس ششم عربی 4انسانی

| منبع : پرتال تخصصی دانلود رایگان www.MasterDL.Com | | منبع : پرتال تخصصی دانلود رایگان www.MasterDL.Com |

نواسخ : عواملی هستند که در ابتدای جمله های اسمیه قرار می گیرند(می آیند)و در اعراب مبتدا یا خبر تأثیر می گذارند وآن را تغییر می دهند وبه چهار دسته تقسیم می شوند که عبارتند

1)افعال ناقصه(کان وأخواتها)

2) حروف مشبهه بالفعل(إنَّ وأخواتها)

1)افعالمقاربه(کاد وأخواتها)

4) لا :لای نفی جنس

1-افعال ناقصه : یكـﯽ از دلایل ناقصه بودن آن ها این است كه با دیگر افعال فرق دارند : نیازﯼ به فاعل ندارند ، داراﯼ اسم و خبرند ، گاهـﯽدر تمام زمان ها صرف نمـﯽ شوند (مانند لـَیْسَ) و ..

درابتای جمله هاﯼ اسمیه می آیندواسم خودرا(مبتدارا) مرفوع، خبرخود را(خبر را) منصوب می کنند این افعال عبارتند ازكان (بود) :

كانَ (ماضـﯽ) ، یَكونُ (مضارع) ، كـُنْ (امر)

لـَیْسَ (نیست) : فقط ماضی دارد

صارَ (شد، گشت، گردید) صارَ(ماضـﯽ) ، یَصیرُ(مضارع) ، صِرْ(امر)

أصْبَحَ (شد، گشت، گردید) : أصْبَحَ (ماضـﯽ) ، یُصْبـِحُ(مضارع) ، أصْبـِحْ (امر)

مادامَ (تا زمانـﯽ كه)

1- با اضافه شدن افعال ناقصه به جمله هاﯼ اسمیه ، به مبتدا اسم افعال ناقصه و به خبر، خبرافعال ناقصه مـﯽ گوییم .

2- با اضافه شدن این افعال برسرجمله هاﯼ اسمیه ، به اسمیه بودن آن ها لطمه اﯼ وارد نمـﯽ شودهم چنان اسمیه باقـﯽ مـﯽ ماند .

3- چون این افعال برسرجمله هاﯼ اسمیه وارد مـﯽ شوند ، تمام ویژگـﯽ هایـﯽ كه پیش تربراﯼ این جمله ها برشمردیم (مانند جابه جا شدن مبتدا و خبر) در آن ها نیز وجود دارند . مانند : كان فی الصف تلمیذٌ . (كان : از افعال ناقصه ، فی الصف : جار و مجرور به اعراب ظاهرﯼ و اصلـﯽ و شبه جمله خبر مقدم كان و محلاً منصوب ، تلمیذٌ : اسم مؤخركان و مرفوع به اعراب ظاهرﯼ و اصلـﯽ )

4- خبراین جمله ها نیزبه هرسه صورت می آید :

الف- مفرد : كانَ الله ُ عالماً: خبرمفرد كان و منصوب به اعراب ظاهرﯼ و اصلـﯽ

ب- جمله : كان التلمیذ ُ یَكتبُ دَرسَهُ . جمله ﯼ "یكتب درسَه" : جمله ﯼ فعلیه ، خبركان و محلاً منصوب

ج- شبه جمله : كانَ بیَدی كتابٌ . (دردستم كتابـﯽ بود.) كان : ازافعال ناقصه ، بیَد : جارومجرور تقدیراً و شبه جمله خبرمقدم كان و محلا ًمنصوب ، ی : مضاف إلیه و محلا ً مجرور، كتابٌ : اسم مؤخركان ومرفوع به اعراب ظاهرﯼ و اصلـﯽ .

كانتْ أمامَ المَدرسةِ شَجَرة ٌ . كانت : از افعال ناقصه ، أمامَ : ظرف مكان و منصوب به اعراب ظاهرﯼ و اصلـﯽ و شبه جمله خبر مقدم كانَتْ و محلا ً منصوب(چون شبه جمله است.) ، المدرسة : مضاف إلیه و مجروربه اعراب ظاهرﯼ و اصلـﯽ ، شجرة : اسم مؤخركانت ومرفوع به اعراب ظاهرﯼ و اصلـﯽ

5-همان طور كه افعال معمولـﯽ (غیرناقصه) در جنس با فاعل خود مطابقت دارند ، افعال ناقصه نیز درجنس با اسم خود هماهنگند . مانند : صارَ الطالبُ نَشیطا ً.(دانش آموز، فعال شد.) صارَت الطالبة ُ نَشیطة ً.

6- اسم افعال ناقصه از نظر انواع مانند فاعل است :

الف- اسم ظاهر: كانَت التلمیذة ُعالمة ً. التلمیذة : اسم كانت و مرفوع به اعراب ظاهرﯼ و اصلـﯽ (اسم ظاهر)

ب- ضمیر بارز: كـُنْت َ عالما ً. كنتَ : از افعال ناقصه و اسم آن ضمیر بارز تَ

ج- ضمیر مستتر : علیّ ٌ كانَ مُؤدّبا ً .(علـﯽ مؤدّب بود .) كان : از افعال ناقصه و اسم آن ضمیرمستتر هُوَ

2) افعال مقاربه : یكـﯽ از دلایل مقاربه بودن آن ها این است كه بر نزدیکی وشروع کار دلالت می کنند و نیازﯼ به فاعل ندارند ، داراﯼ اسم و خبرند ، ودر تمام زمان ها صرف نمـﯽ شوند (مانندأخذ ,جعلَ ,عسی که فقط ماضی ) و کاد دارای ماضی ومضارع ودرابتدای جمله هاﯼ اسمیه می آیندواسم خودرا(مبتدارا) مرفوع، خبرخود را(خبر را) منصوب می کنند این افعال عبارتند ازكاد وکرب وأخذَ وجعل (نزدیک است) عسی (امید است)

نکته 1مهم:تمام مواردی که برای افعال ناقصه گفته شد در باره این افال صدق می کند

نکته2 افعال مقاربه فقط به صورت ماضی بکار می روند

نکته3 خبر افعال مقاربه همیشه فعل مضارع است

3- حروف مشبهه بالفعل: یكـﯽ دیگر از نواسخند . که در اول جمله هاﯼ اسمیه می آیند

و ناصب اسم و رافع خبرهستند. إنّ‌ َ (همانا ، به درستـﯽ كه و ..)أنّ َ همانا ، به درستـﯽ كه و ..)كأنّ َ (گویـﯽ كه ، مثل این كه )لكنّ َ (امّا ، ولـﯽ)لیتَ (اﯼ كاش)

لعلّ َ (باشدكه ، امیداست كه)

1- این حروف درعمل هیچ فرقـﯽ باهم ندارند . تنها تفاوت آن ها در معنـﯽ است .

2- مانند افعال ناقصه برسر جمله هاﯼ اسمیه آمده ، مبتدا اسم این حروف و خبر ، خبر آن ها نام مـﯽ گیرد .

3- مانند افعال ناقصه سه نوع از انواع خبر را دارند :

الف- مفرد : إنّ الله َ عالم ٌ . عالم ٌ: خبرمفرد إنّ و مرفوع به اعراب ظاهرﯼ واصلـﯽ

ب- جمله : إنّ التلمیذ َ یَكتبُ دَرسَهُ . جمله ﯼ "یكتب درسَه" : جمله ﯼ فعلیه ، خبرإنّ و محلاً مرفوع

ج- شبه جمله : إنّ بیَدی كتابا ً. (مسلما ًدردستم كتابـﯽ است .) إنّ : ازحروف مشبهة بالفعل ، بیَد : جارو مجرورتقدیراً وشبه جمله خبرمقدم إنّ و محلا ًمرفوع ، ی : مضاف إلیه و محلا ًمجرور، كتابا ً : اسم مؤخرإنّ و منصوب به اعراب ظاهرﯼ و اصلـﯽ .

4- از آن جا كه حرف هستند ، پس تطابقشان با اسم از نظر جنس بـﯽ معناست .

5- اسمشان یا به صورت اسم است، یا ضمیربارز. إنّ علیّا ً تلمیذ ٌ. علیّا ً: اسم إنّ ومنصوب به اعراب ظاهرﯼ و اصلـﯽ

إنّهُ تلمیذ ٌ. هُ : اسم إنّ و محلاً

اگرماﯼ كافه بعد ازاین حروف قرارگیرد ، مبتدا وخبربه حالت اصلـﯽ خود (از جهت اعراب و معنـﯽ) برمـﯽ گردند .

معنـﯽ جمله فرقـﯽ نمـﯽ كند ؛ غیر اززمانـﯽ كه با إنّ و أنّ بیاید . إنّما و أنّما : فقط .

إنما التلمیذ ُ یعمل بواجبه . (فقط دانش آموزبه وظیفه اش عمل مـﯽ كند .)

كأنـّما العلمُ نورٌ . (گویـﯽ دانش ، نور است.) لعلـّما اللهُ یَرْحَمُنا . (باشد كه خداوند ، به ما رحم نماید.)

4- لاﯼ نفـﯽ جنس

لاﯼ نفـﯽ جنس حرفـﯽ است كه نفـﯽ جنس هاﯼ دیگر مـﯽ كند . لاإلهَ إلا الله ُ: هیچ معبودﯼ جز خداﯼ یكتا نیست . یعنـﯽ نفـﯽ معبودهاﯼ دیگر مـﯽ كند . لاأحدَ فی الدار : هیچ كسـﯽ درخانه نیست . یعنـﯽ نه یك نفر، نه چند نفر، نه مذكر، نه مؤنث و نه .. نفـﯽ تمام افراد را مـﯽ نماید .

لاﯼ نفـﯽ جنس را به صورت "هیچ نیست" معنـﯽ مـﯽ كنیم .

اسم لاﯼ نفـﯽ جنس همیشه فتحه اﯼ بـﯽ تنوین دارد .

مـﯽ توان این حرف (لا) را در عمل ، یكـﯽ ازمتعلقات حروف مشبهه بالفعل به شمار آورد :

شباهت : اسمشان فتحه مـﯽ گیرد ، خبرشان مرفوع است .

تفاوت : اسم لاﯼ نفـﯽ جنس ، مبنـﯽ برفتح و محلاً منصوب است اما اسم حروف مشبهه بالفعل ، منصوب

میان لاﯼ نفـﯽ جنس و اسم آن هیچ فاصله اﯼ نباید باشد .

اسم لاﯼ نفـﯽ جنس همیشه معرب است ، اما اسم حروف مشبهه بالفعل مـﯽ تواند معرب یا مبنـﯽ باشد.

جمله اﯼ كه با حروف مشبهه بالفعل همراه است ، بدون آن ها نیزامكان پذیربوده، درمعنـﯽ واعرابْ متفاوت است ؛ اما جمله اﯼ كه با لاﯼ نفـﯽ جنس مـﯽ آید، بدون "لا" اصلا ً معنـﯽ ندارد .

** اسم لاﯼ نفـﯽ جنس همیشه مبنـﯽ برفتح و محلا ً منصوب است . منظور ازاین مبنـﯽ بحث معرب و مبنـﯽ نیست ، بلكه مبنـﯽ ِ اعرابـﯽ و تركیبـﯽ است . یعنـﯽ اسم لاﯼ نفـﯽ جنس معرب است ، اما از نظر تركیب چون همیشه فتحه ﯼ بدون تنوین دارد ، به آن مبنـﯽ برفتح مـﯽ گوییم . مانند :

لاتلمیذ َ فی الصف .(هیچ دانش آموزﯼ در كلاس نیست .)

لا : لاﯼ نفـﯽ جنس

تلمیذ : اسم لاﯼ نفـﯽ جنس ، مبنـﯽ برفتح ، محلاً منصوب

فی الصف : جارومجرور به اعراب ظاهرﯼ و اصلـﯽ و شبه جمله خبرِ "لا" و محلا ً مرفوع  


ادامه مطلب


موضوع: قواعد عربی چهارم دبیرستان، برچسب ها: درس6عربی چهارم انسانی، انواع نواسخ به همراه اسم وخبر،
[ دوشنبه 15 اردیبهشت 1393 ] [ 11:17 قبل از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]
ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید معشوق تو هـمسایـه دیـوار بـه دیـوار در بادیه سر گشته شما در چه هوایید گـر صــورت بی صــورت مـعـشـوق ببینیـد هم خواجه و هم خانه و هم کعبه شمایید ده بار از آن خانه بـدان راه بـرفـتـید یک بار از این خانه بر این بام بر آیید ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید آن خانه لطیف است نشان هاش بگفتید از خـواجـه آن خـانـه نـشـانـی بـنـمایـیـد یک دسته گل کو اگر آن باغ بدیدید یک گوهر جان کو آگر از بحر خدایید ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید معشوق تو هـمسایـه دیـوار بـه دیـوار در بادیه سر گشته شما در چه هوایید گـر صــورت بی صــورت مـعـشـوق ببینیـد هم خواجه و هم خانه و هم کعبه شمایید ده بار از آن خانه بـدان راه بـرفـتـید یک بار از این خانه بر این بام بر آیید ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید

کارم چو زلف یار پریشان و درهم است پشتم به سان ابروی دلدار پرخم است غم شربتی زخون دلم نوش کرد و گفت این شادی کسی که در این دور خرم است تنها دل منست گرفتار در غمان یا خود در این زمانه دل شادمان کم است؟ زین سان که می دهد دل من داد هر غمی انصاف ملک عالم عشقش مسلم است دانی خیال روی تو در چشم من چه گفت آیا چه جاست این که همه روزه با نم است خواهی چو روز روشن دانی تو حال من از تیره شب بپرس که او نیز محرم است ای کاشکی میان منستی و دلبرم پیوندی این چنین که میان من و غم است "سعدی

کد حدیث

کد حدیث

اوقات شرعی

وضعیت آب و هوا

ابزار هدایت به بالای صفحه

تقویم شمسی

  • کد نمایش افراد آنلاین