تبلیغات
عربی دبیرستان - قواعد درس پنجم عربی 2

قواعد درس پنجم عربی 2

درس پنجم عربی 2

انواع صفت یا لغت :  1ـ صفت مفرد                2ـصفت جمله وصفیه

صفت مفرد : اگر در یک جمله دو اسم در کنار یکدیگر قرار بگیرند و از همه نظرمعنا بریک چیز دلالت کنند واز نظر ظاهر مثل یگدیگر باشند به این دواسم موصوف وصفت گفته می شود

صفت در چهار مورد از موصوف خود پیروی می کند

1- از نظر معرفه و نکره 2- مفرد ، مثنی ، جمع 3- مذکر و مونث4-  حرکت آخر(اعراب)

 به اسم اول موصوف و به اسم دوم صفت مفرد گفته می شود . صفت مفرد حرکت آخر خود را از موصوف می گیرد.

صفت (نعت) مفرد نقش است. اما موصوف ( منعوت ) نقش نمی باشد و با توجه به جمله نقش می پذیرد

نکته1 :اگر موصوف جمع غیر عاقل باشد صفت آن به صورت مفرد مونث می باشد

نکته 2 :اگر موصوف یکی از کلمات زیر باشد صفت آن مفرد مونث می آید ،مثال :

 (شمس ،ارض،نفس،دار،بئر، ریح، جهنم ، عین، ید ،رِجل، اُذُن و... این کلمات مونث معنوی می باشد)

کلمه ی « آخرَ »، اَ أخَر می باشد بر وزن افعل غیر منصرف می باشد.

نکته 3  اگرموصول های خاص بعد از  اسم  های معرفه بیایند اکثراً نقش موصول خاص صفت می باشد

اگر در جمله وصفیه فعل اول ماضی و فعل دوم مضارع باشد آن را ماضی استمراری ترجمه می کنیم.

نکته 4 جمله ی وصفیه : اگر در وسط یا آخر جمله ای فعلی بیاید که اسم نکره ی قبل از خود را برای ما توضیح دهد و از نظر صیغه و جنس با آن مطابقت کند نقش آن فعل می شود جمله ی وصفیه.

جمله ی وصفیه از نظر حرکت آخر تابع اسم نکره می باشد.

ـ اگر اسم نکره مرفوع باشد جمله وصفیه می شود محلا مرفوع.

ـ اگر اسم نکره منصوب باشد جمله وصفیه می شود محلا منصوب.

ـ اگر اسم نکره مجرور باشد جمله وصفیه می شود محلا مجرور.

هر گاه بعد از مضاف الیه صفت بیاید صفت باید « الـ » بگیرد

جمله وصفیه هیچ گاه قبل از آن « وَ » نمی آید  قبل از ترجمه جمله وصفیه حتما باید کلمه ی « که » بیاید

مضاف و مضاف الیه :

 1-  اگر ضمیر به آخر اسم بچسبد به آن اسم ، مضاف و به آن ضمیر مضاف الیه می گویند

2- اگر دو اسم  که کنار یکدیگر قرار می گیرند از نظر معنی بر دو شیء وچیز متفاوت دلالت کنند ازنظر ظاهر نیز متفاوت باشند به هم اضافه شده باشند اسم اول مضاف و به اسم دوم مضاف الیه می گویند.

مضاف هیچ گاه ( الـ - تنوین ) نمی گیرد و اگر (مثنی یا جمع ) باشد  نون آن (ن) حذف می شود.

مضاف نقش نیست با توجه به جمله نقش های مختلف می پذیرد ولی مضاف الیه نقش است همیشه مجرور است

اگر بعد از فعل مضارع یا فعل امر اسم دارای ( ال ) بیاید آخر فعل مضارع یا امر کسره می گیرد که در اصل آخر آنها ساکن بوده برای آنکه خوانده شود به آخر آنها کسره می دهند.

نکته بسیار مهم : اگر بعد از مضاف الیه اسم « ال » دار بیاید که حرکت آخر آن با حرکت آخر مضاف یکی باشد نقش اسم « ال » دار صفت می شود. پس یک اسم همزمان می تواند هم مضاف باشد و هم موصوف که اول مضاف الیه می آید و سپس صفت اما در ترجمه ی فارسی اول صفت معنی میشود بعد مضاف الیه.

لغة           المسلمین              المشترکة                                                                       

موصوف                                صفت مفرد

 مضاف                                مرفوع بالتعبیة

اُحبُّ               اخوانی                    المجدین                                                

فاعل           مفعول تقدیرا        مضاف الیه        صفت مفرد و منصوب

                منصوب مضاف                               اعراب ظاهری فرعی به (ی )

السلام           علی     عباد                   الله       الصالحین

موصوف           موصوف                صفت مفرد مجرور به التبعیة

                               مضاف الیه مجرور  

اخوان و اخوین مثنی هستند وقتی مضاف واقع شوند، « ن» حذف می شود اما اخوان جمع مکسر می باشد و « ن» آن با مضاف واقع شدن حذف نمی شود 





موضوع: قواعد عربی دوم کلیه رشته (ریاضی وتجربی )،
[ پنجشنبه 19 بهمن 1391 ] [ 07:29 بعد از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]
ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید معشوق تو هـمسایـه دیـوار بـه دیـوار در بادیه سر گشته شما در چه هوایید گـر صــورت بی صــورت مـعـشـوق ببینیـد هم خواجه و هم خانه و هم کعبه شمایید ده بار از آن خانه بـدان راه بـرفـتـید یک بار از این خانه بر این بام بر آیید ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید آن خانه لطیف است نشان هاش بگفتید از خـواجـه آن خـانـه نـشـانـی بـنـمایـیـد یک دسته گل کو اگر آن باغ بدیدید یک گوهر جان کو آگر از بحر خدایید ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید معشوق تو هـمسایـه دیـوار بـه دیـوار در بادیه سر گشته شما در چه هوایید گـر صــورت بی صــورت مـعـشـوق ببینیـد هم خواجه و هم خانه و هم کعبه شمایید ده بار از آن خانه بـدان راه بـرفـتـید یک بار از این خانه بر این بام بر آیید ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید

کارم چو زلف یار پریشان و درهم است پشتم به سان ابروی دلدار پرخم است غم شربتی زخون دلم نوش کرد و گفت این شادی کسی که در این دور خرم است تنها دل منست گرفتار در غمان یا خود در این زمانه دل شادمان کم است؟ زین سان که می دهد دل من داد هر غمی انصاف ملک عالم عشقش مسلم است دانی خیال روی تو در چشم من چه گفت آیا چه جاست این که همه روزه با نم است خواهی چو روز روشن دانی تو حال من از تیره شب بپرس که او نیز محرم است ای کاشکی میان منستی و دلبرم پیوندی این چنین که میان من و غم است "سعدی

کد حدیث

کد حدیث

اوقات شرعی

وضعیت آب و هوا

ابزار هدایت به بالای صفحه

تقویم شمسی

  • کد نمایش افراد آنلاین