تبلیغات
عربی دبیرستان - قواعد : درس هفتم عربی سوم تجربی وریاضی

قواعد : درس هفتم عربی سوم تجربی وریاضی

درس هفتم :منادی 
به کلمات وعبارات زیر توجه کنید

1-یا کمیلُ                         2-یا اللهُ                                 3-إلهی

4-یا أرحمَ الراحمین             5-یاوجیهاً عندالله                    6-ایّها الناسُ
در این درس با منادی و انواع آن  آشنا می شویم.
– منادی اسمی است که پس از حروف ندا می آید. مهمترین حروف ندا عبارتند از 
«یا ، أ ، وا » به مثال های زیر توجه کنید.
یا اللهُ ! اِرحمتنا ! 
ای خدا ، بر ما رحم کن ! 
یا ایّها النّاسُ ! اعْبُدوا ربّکم الّذی خلَقَکُم . ای مردم ! پروردگارتان را که شما را آفرید، پرستش کنید! 
کلمات ((اللهٌ و ایـّ )) منادی هستند، زیرا پس از حرف ندای «یا» آمده اند. 

2 - هرگاه منادی ، مضاف باشد(مفرد نباشد)، منصوب می شود. مانند 
یا عبدَالله(منادی - مضاف و منصوب) ، یا ابا(منادی - مضاف و منصوب)القاسم ، یا ارحمَ(منادی - مضاف و منصوب) الرّْاحمین.

3 – هر گاه «منادی» مضاف به یاء متکلم باشد، جایز است که حرف یاء حذف شود. مانند : 
یا ربّ = یا ربی «ای پروردگارم»
یا قوم = یا قومی « ای قوم من »
یا وَلدِ = یا ولدی « ای فرزندم»

4 – هر گاه منادی اسم علم باشد، مبنی بر ضم است و محلاً منصوب است مانند :
یا اللهُ                                   یا محمّدُ (ص) !

5 – هر گاه «منادی» علم نباشد ولی مخاطب معینی را در نظر بگیرد، در این صورت هم مبنی بر ضم و محلاً منصوب است. به چنین منادایی اصطلاحاً نکره ی مقصوده می گویند مانند :
یا طالبُ ! خُذْ هذا الکتابَ                            یا طالبةُ ! خُذی هذا الکتابَ.

در این مثال ها «طالب» و «طالبةُ» اسم علم نیستند اما چون مخاطب معینی هستند، مبنی بر ضم و محلاً منصوب گشته اند.

6 – هر گاه «منادی» همراه «ال» باشد، قبل از آن ایّها (برای مذکر) و ایّتها (برای مؤنث) می آوریم. مانند :
یا ایُّها المُسلمون!                                   یا ایّتُها المُسلماتُ !
در این مثال یا حرف ندا است. ایُّ یا ایّةُ منادی نکره مقصوده «مبنی بر ضم» و محلاً منصوب است و «ها» حرف تنبیه می باشد.

تمرین درس یازدهم
1 – در عبارات زیر «منادی» را پیدا کنید و نوع و اعراب آن را مشخص کنید.
1. اللهم لا تجعلْنا من رحمتکَ محرومینَ ..... و لا من بابکَ مطرودینَ ؛ یا اَجْودَ الاَجودینَ و اکرم الاکرمین! 
الله : منادی علم – مبنی بر ضم – محلاً منصوب (به جای حرف ندای «یا» ، «میم مشدد» در آخر منادا آمده است) 
اجوَدَ : منادی مضاف – منصوب – اَکرَمَ : منادی مضاف – منصوب

2 – ایّهاالمسلمون ! اتّحدوا ، اتّحدوا! 
منادی همراه «ال» بوده است (المسلمون) بنابراین قبل از آن ایّها آمده است. پس ایُّ :‌منادی نکره مقصوره – مبنی بر ضم – محلاً منصوب

3 – ربّ ! انّی استغفرُکَ 
ربِّ :‌منادی مضاف – تقدیراً منصوب (در اصل یا ربّی بوده است) حرف ندای «یا» و «یاء» متکلم وحده هر دو حذف شده اند.

4 – یا آدمُ ! اسْکُنْ انتَ و زوجکَ الجَنّةِ . 
آدمُ :‌منادی علم – مبنی بر ضم – محلاً منصوب

5 – یا مَنْ علیهِ یتوکّلُ المتوکّلون . 
منْ :‌منادی نکره مقصوره – محلاً منصوب

6 – یا مُحوّلَ الحولِ و الاحوال . حوّلْ حالنا الی اَحسنِ الحال . 
محوّل :‌منادی مضاف – منصوب

7 – یا ولدی ! اَقِمِ الصّلاةَ فی المسجدِ . 

وَلد : منادی – مضاف به یاء متکلم – تقدیراً منصوب

8 – یا فاطمة (س) ! انتَ سیدة النّساء العالمین . 
فاطمه : منادی «اسم علم» - مبنی بر ضم – محلاً منصوب

علی پور دبیر عربی






موضوع: قواعد عربی سوم دبیرستان رشته تجربی وریاضی،
[ شنبه 20 مهر 1392 ] [ 04:15 بعد از ظهر ] [ محمدرضا علی پور ایوری ]
ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید معشوق تو هـمسایـه دیـوار بـه دیـوار در بادیه سر گشته شما در چه هوایید گـر صــورت بی صــورت مـعـشـوق ببینیـد هم خواجه و هم خانه و هم کعبه شمایید ده بار از آن خانه بـدان راه بـرفـتـید یک بار از این خانه بر این بام بر آیید ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید آن خانه لطیف است نشان هاش بگفتید از خـواجـه آن خـانـه نـشـانـی بـنـمایـیـد یک دسته گل کو اگر آن باغ بدیدید یک گوهر جان کو آگر از بحر خدایید ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید معشوق تو هـمسایـه دیـوار بـه دیـوار در بادیه سر گشته شما در چه هوایید گـر صــورت بی صــورت مـعـشـوق ببینیـد هم خواجه و هم خانه و هم کعبه شمایید ده بار از آن خانه بـدان راه بـرفـتـید یک بار از این خانه بر این بام بر آیید ای قـوم به حـج رفـتـه کـجـایید کجـایید معشوق همین جاسـت بـیـایید بیـایید

کارم چو زلف یار پریشان و درهم است پشتم به سان ابروی دلدار پرخم است غم شربتی زخون دلم نوش کرد و گفت این شادی کسی که در این دور خرم است تنها دل منست گرفتار در غمان یا خود در این زمانه دل شادمان کم است؟ زین سان که می دهد دل من داد هر غمی انصاف ملک عالم عشقش مسلم است دانی خیال روی تو در چشم من چه گفت آیا چه جاست این که همه روزه با نم است خواهی چو روز روشن دانی تو حال من از تیره شب بپرس که او نیز محرم است ای کاشکی میان منستی و دلبرم پیوندی این چنین که میان من و غم است "سعدی

کد حدیث

کد حدیث

اوقات شرعی

وضعیت آب و هوا

ابزار هدایت به بالای صفحه

تقویم شمسی

  • کد نمایش افراد آنلاین